Kringloopwinkel

Want uit het duister duikt hij op en wie het meemaakt schrikt zich rot

Hij doet het zacht en onverwacht hij doet het meestal wijl hij lacht

‘De onverbiddelijke zoener’, Lamp, Lazerus en Kris, 1971

Ooit liet de nieuwe voorzitter van een culturele vereniging me telefonisch weten dat er geen plaats meer voor mij was in de raad van beheer. Er moesten enkele structurele partners in de raad worden geschoven. Sponsors, dus. Ik was te verbouwereerd om de woorden ‘deugdelijk bestuur’ uit te speken. Maar daar was al de balsem op de wonde: ‘Voor mensen met een kritische geest zoals jij wordt een adviescommissie samengesteld.’ Lees: we zetten je bij het huisvuil, maar straks word je wel het meest gewilde artikel in de kringloopwinkel.

Dat moet de afgelopen weken ook het overheersende gevoel geweest zijn bij Jos Delbeke. Hij werd bij het huisvuil gezet in een carrousel die Europees Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker opzette om zijn eigen kabinetschef in negen minuten tijd via de tussenstations ‘adjunct-secretaris- generaal’ en ‘ogenblikkelijk ontslag van de zittende secretaris-generaal’ naar de hoogste plaats in de Europese administratie te loodsen. Mocht Juncker voorzitter zijn van de UEFA, dan zou de Champions League niet via een vervelende groepsfase, achtste, vierde en halve finales naar de finale strompelen. Hem lukt het gewis in enkele minuten. Juncker kent de voetbalwetten: ultiem winnen de Duitsers.

De Commissie liet lijdzaam begaan. Juncker, zoals bekend een onverbiddelijke zoener, heeft het geflikt om zijn Commissie in slaap te kussen. De mediacommotie deed de leden verdwaasd uit hun winterslaap ontwaken. Snel prevelden ze dat alles volgens de regels is verlopen, zich niet bewust van het aanwassende bos middelvingers richting Europa dat ze veroorzaken.

Delbeke wordt adviseur buitendienst bij de interne denktank van de Commissie. Met een beminnelijkheid die weinigen gegeven is, noemt hij dat een interessante opdracht. Op zijn plaats komt de Italiaan Mauro Petriccione. Onze pers zag vooral dat er geen Belgen meer in het kransje Europese topambtenaren zitten. Maar de pijnlijkste vaststelling is uiteraard dat Europa het zich kan veroorloven een toponderhandelaar – ‘zonder hem was het Klimaatakkoord van Parijs er niet gekomen’, vertelde een insider me in tempore non suspecto – en wereldexpert in klimaatzaken aan de kant te zetten voor een novice.

Europa heeft miljoenen veil om kandidaat-lidstaten te overtuigen hun overheidsapparaat te professionaliseren en (top)promoties enkel te laten afhangen van verdienste en talent. Maar het verwijst een Delbeke, die zijn verkiezing tot Overheidsmanager van het Jaar 2015 natuurlijk te danken heeft aan zijn werk voor de klimaatdoelstellingen maar ook aan zijn voortreffelijk intern leiderschap, naar de kringloopwinkel.

Een interview met hem in het Vlaams Tijdschrift voor Overheidsmanagement van april 2017 toont het beeld van een briljante overheidsmanager.

Alleen, politici hebben maling aan dat soort managers. Als moet worden gekozen, zijn politieke kleur en onderdanigheid belangrijker. Ook onze regeringstop is volop bezig met het optuigen van een benoemingstrein voor topfuncties waarvoor geen neutrale selecties worden gehouden. In dit rare land zijn dat ook de best betaalde. Maar de regering geraakt er niet uit.

Het valt dus mee dat de helft van de voorzitters van de federale overheidsdiensten binnenkort verplicht met pensioen wordt gezet. Niet op 67 maar op 65, van consequentie kan je deze regering niet verdenken. Een langere te benoemen-lijst maakt het beslissen gemakkelijker.

Deze regering lijkt te vergeten dat je voorzitters van een federale overheidsdienst via een assessment moet aanstellen. Het is blijkbaar niet meer de bedoeling komaf te maken met politieke benoemingen en mensen aan het hoofd van de administraties te plaatsen die het naar verdienste en talent verdienen. Neutraliteit is alleen belangrijk als het ambtelijk hoofd getooid is met een hoofddoek en niet met een belangrijke titel.

De federale auditdienst en de integriteitscommissie kunnen zich nu al naar de Wetstraat 16 begeven om benoemingsfraude vast te stellen. Ze hoeven niet te wachten, zoals hun Vlaamse tegenvoeters, tot de feiten zijn vastgesteld. De federale regering heeft haar voornemen om massale benoemingsfraude te plegen al plechtig aangekondigd.

Naschrift

Deze tekst verscheen als column in De Tijd van 24 maart 2018

Video De onverbiddelijke zoener: https://tinyurl.com/y8d65w6h

Het interview met Jos Delbeke in het Vlaams Tijdschrift voor Overheidsmanagement vind je hier: http://www.vtom.be/pdf_file/dieKeure_minisquare_PDF_bestanden/VTOM_2017_4-B.pdf.

Over Frank Van Massenhove

Ik ben wel Voorzitter FOD Sociale zekerheid maar de blog verbindt alleen mezelf. Volg mij op Twitter: @FVMas
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Kringloopwinkel

  1. willem coppens zegt:

    Zolang de lidstaten niet willen dat de commissievoorzitter een zeer ervaren en belezen leider is die deontologie en ethiek als het hoogste goed ervaart en ook afdwingt , iemand zoals bv collega Jos Delbeke , blijft de Unie de speelbal van de andere mogendheden .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s