Roxanne

Bethia Beadman, The Old Ships

But I don’t know what it’s like to be a man

I don’t know what it’s like to be a man.

And if I were the same, you might be frightened less

And if you came, body and soul, back into the blue, back into the whole

Well I wouldn’t feel so overwhelmed when you are gone

Back to the black, back to your rock.

At the Beach, Bethia Beadman, The Old Ships, 2013

Amnesty International wil prostitutie legaal maken. Twee jaar geleden heb ik er op deze plaats voor gepleit om drugs te legaliseren. Ik weet dus wat Amnesty International te wachten staat: mailboxen vol hoon en geschreeuw, brievenbussen vol bijbels en honderden nieuwe twittervolgers die je niet wil.

Mensen reageren extreem emotioneel op alles wat met drugs en prostitutie te maken heeft. “Drugs moeten verboden worden. Punt” twitterde een verstandige vrouw me toe. Argumenten? Geen oor naar. Voor die nochtans vrijzinnige dame was het verbod een natuurwet die shariagewijs moest toegepast worden.

We zullen weer propere lijstjes zien opduiken met argumenten pro en contra legalisering van prostitutie, maar het valt te betwijfelen of er iemand zijn mening wijzigt. Wie al voor legalisering is, heeft er meestal realistisch, gedocumenteerd en op morele wijze over nagedacht. Wie er tegen is slaat meestal een moralistische toon aan.

”Je zal zelf wel druggebruiker zijn”. Het was een vast thema in de verwijten twee jaar geleden. Ik heb nooit drugs genomen. En ook in hoererij ben ik geen ervaringsexpert. Toch onderschrijf ik het Amnesty Internationalstandpunt helemaal. Twaalf jaar lang woonde ik in een hoerenbuurt. In 1988 waren de meeste meisjes “van hier”. Sommigen waren zelfstandig, sommigen werkten met een hoerenmadam en sommigen met een pooier. Twaalf jaar later was het al een 24/24 zeven op zeven bedrijvigheid met meisjes die van overal aangevoerd worden door bepaald ongure types. Je voelde de ontmenselijking toenemen. Hoe moet het dan zijn in landen als India of Kenia?

Wel, dat weten we. “Het geweld is niet enkel fysiek en seksueel, maar kan ook willekeurige arrestatie en opsluiting, afpersing en pesterijen, gedwongen hiv-testen en andere medische interventies inhouden, net als het uitsluiten van gezondheidszorg, huisvesting en andere sociale en wettelijke voordelen”, bewijst Amnesty International in zijn prostitutierapport.

De hoerenmadam in mijn toenmalige straat, geloofde niet dat meisjes vrijwillig in de prostitutie stappen. “Al mijn meisjes zijn misbruikt in hun jeugd”, vertelde ze me. “En nu nemen ze weerwraak. De mannen moeten letterlijk betalen.”

Het schept een beeld dat heel ver staat van de romantische sferen die we in liedjes, films of literatuur voorgeschoteld krijgen wanneer er een prostituee opgevoerd wordt. Soms zaten er in de Belgradostraat onwaarschijnlijk mooie vrouwen achter de vitrine, en betrapte ik mezelf op de domme en seksistische bedenking “die kunnen toch iets anders vinden?” maar ik heb er nooit een Roxanne, Pretty Woman of een Pretty Baby gezien.

Daarom is het behoorlijk wrang dat Hollywoodcoryfeeën zoals Maryl Streep, Kate Winslet en Emma Thompson hun naam zetten onder de petitie die Amnesty International onder druk zette om hun voorstel van decriminalisering van prostitutie in te trekken. Hebben we ooit hun stemmen gehoord over de leugenachtigheid waarmee de red lights districts in beeld worden gebracht in hun branche?

 Naschrift

Deze tekst verscheen als Mening in De Standaard Avond op 13 augustus 2015.

Mijn mening over drugs verschenen in De Standaard Avond op vrijdag 23 augustus 2013: https://frankvanmassenhove.org/2013/08/24/de-drugsoorlog/

Video Bethia Beadman: https://vimeo.com/42487563

Bethia Beadman is niet alleen een fantastische artieste, ze is ook een bijzonder warme vrouw. Haar eerste album heb ik gekocht bij Bandcamp. ik liet daar een boodschap van verwondering na: hoe kon het dat z’n talent niet opgepikt werd door een groot platenlabel? Bethia mailde me direct om me te bedanken en vertelde wat ze allemaal had meegemaakt. Ze richtte haar eigen Roselie Records op en stuurt nu alle ineens hevig geïnteresseerde platenlabels wandelen.

En de muziekpers luves her. Ten bewijze:

Roselie Records

 

 

 

 

Over Frank Van Massenhove

Ik ben wel Voorzitter FOD Sociale zekerheid maar de blog verbindt alleen mezelf. Volg mij op Twitter: @FVMas
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s