Briljante strategen

De-Cameron – The Sequel

It’s all you ever needed to survive

Kingdoms for horses

Run from your life

Kingdoms for horses

You’ll just go round in circles

Kingdoms for horses, New Music, Warp, 1982

 

In het Verenigd (sic) Koninkrijk haalde de Brexit Party 31 procent van de stemmen, de conservatieven nog geen 9 procent. Het is de meest verbijsterende verkiezingsuitslag van de afgelopen week. Met die uitkomst mag David Cameron niet alleen uitgeroepen worden tot de rampzaligste premier van het VK sinds mensenheugenis, maar ook tot de officiële doodgraver van zijn partij. Overmoedig na de Lagerhuisverkiezingen van mei 2015 – de conservatieven haalden een absolute meerderheid na vijf moeizame coalitiejaren met de Liberal Democrats – kondigde hij triomfantelijk een referendum aan over het EU-lidmaatschap van zijn land. Hij was ervan overtuigd dat de Britten slimmer waren dan de groeiende groep Europahaters in zijn partij. Een neen tegen de uittreding zou een einde maken aan de verscheurende interne discussies die de Tory’s al decennia teisterden. Een scheuring dreigde. Om zijn partij te redden, zette hij zijn land in. En verloor.

Mocht Cameron de hele regeerperiode van 2010 tot 2015 niet gebruikt hebben om zijn coalitiepartner LidDems af te branden en mocht hij in 2015 de coalitieregering hebben voortgezet, dan zou Nick Clegg, de leider van de sterk Europagezinde LibDems, hem het hele referendumidee uit het hoofd hebben gepraat. De Liberal Democrats werden met 20 procent van de stemmen de tweede partij in het VK. Ironischer kan het lot niet zijn.

Ook Camerons opvolger Theresa May stelde de partij boven het land. In plaats van een brede meerderheid te zoeken met Labour ging ze met een zelfvernietigingsdrang waar lemmingen jaloers op zouden zijn tot viermaal toe met hetzelfde plan naar het parlement. Iedere stemming eindigde met een nog grotere afgang. Samenwerking met Her Majesty’s Most Loyal Opposition durfde ze niet aan omdat ze, ja het wordt een beetje eentonig, een scheuring in haar eigen partij vreesde. Er waren ook praktische redenen. Ze kende het telefoonnummer van Jeremy Corbyn niet. Niet dat Corbyn zeer geneigd was om haar te helpen. Diep vanbinnen haat hij het kapitalistische Europa. En bovenal hoopte hij na een brexitdebacle de eerste marxistische premier van het VK te worden en het land met beslissingen op te zadelen die zo oudbakken zijn dat zelfs de PS ze achterhaald vindt. Labour haalde 13,7 procent van de Europastemmen. Briljante strateeg, die Corbyn.

Camerons endgame wordt mogelijk ingezet op 31 oktober met een harde brexit. Het is niet eens vergezochte sciencefiction om te vrezen dat die gevolgd wordt door een nationale verkiezingsoverwinning van de malloten van Nigel Farage, het einde van de Conservative en de Labour Party, de afscheuring door Schotland en een heruitgave van Bloody Sunday in Noord-Ierland. Briljante strateeg, die Cameron.

Er zijn vele redenen waarom de partijen die de Zweedse coalitie uitmaakten afgelopen zondag verloren, maar alle analisten zijn het erover eens dat de partijspelletjes een belangrijke factor waren. CD&V wilde geen Di Rupo II omdat het bang was dat een tweede oppositieperiode de N-VA in 2019 slapend steenrijk zou maken. De N-VA moest meegetrokken worden in een federale regering waar een Vlaams-nationalistische partij vanzelf afbrandt. Vanaf dag één was er meer interne dan externe oppositie tegen de regering-Michel. CD&V eindigde als grootste verliezer van de stembusgang en vervoegt de andere traditionele partijen in het kamp van de irrelevantie. Briljante strateeg, die Beke.

Burgers vereffenen genadeloos de rekening met mensen aan wie ze de leiding van hun land toevertrouwen, maar die zich onledig houden met partijspelletjes en postjespakkerij. De woede is zo groot dat velen stemmen op een partij waarvan men hoopt dat ze nooit aan de macht komt.

U hoeft zich overigens geen zorgen te maken over Cameron. De man verdient dezer dagen 140.000 euro per uur. Hij geeft presentaties die een ‘ongeëvenaard perspectief bieden op de toekomst van de Europese Unie en de plaats van Groot-Brittannië in de wereld na de brexit. Als geen ander kan hij u een uniek inzicht geven in de opkomst van populistische politici’. U kunt hem boeken op http://www.wsb.com/speakers/david-cameron.

Naschrift

Deze tekst verscheen als column in De Tijd van 1 juni 2019.

Video Kingdoms For Horses

 

Over Frank Van Massenhove

Volg mij op Twitter: @FVMas
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s